There is no business like show buisness

Fame by Fealasy
Jólin eru búin. Iceland airwaves hátíðin 2007 er búin. Vá hvað það var gaman!! En hjá mér fylgir öllu gamni, alvara. Ég komst að því (O.k ég vissi þetta fyrir en ég komst betur að því) að tónlistarbransinn er eitt ógeðslegasta fyrirbæri sem til er í heiminum. Airwaves hátíðin samanstendur sem sagt að tónlistarmönnum sem eru að leggja líf og sál sína í lög sem hafa verið í vinnslu í kannski mörg ár. Og fyrir hvað? Í von um það að einhver big-shot blaðamaður heyri í þeim. Elski þá og geri þá fræga. O.k það gerist en mjög sjaldan. Það sem mér fannst svo ógeðslegt við þetta er að þeir (Blaðamennirnir) eru bara á fylleríi hérna og basicly don't give a shit. Eins og sást mjög greinilega í síðasta tölublaði á airwaves grapevine.
Þar var þessi svokallaða pressa að tala um hátíðina. Það eina sem þeir gátu sagt var frábært fyllerí. Og name-dropa svo þessi erlendu bönd sem komu hingað. og það voru bara tveir af einhverjum 8 sem gerði það. Ekki látast platast ég er ekkert bitur eins og þetta blogg gæti kannski gefið til kynna. Ég er bara pínulítið sár. ég lét plata sjálfan mig í það að ef ég vingaðist við þetta fólk að þá myndi það elska bandið mitt. En við vorum heppnir, við þekktum alla blaðamennina fyrir. Þannig við þurftum ekkert að bíða eftir þeim. Við fórum til þeirra. Og jú jú þetta var frábært að djamma með the "cool" crowd. En mér fannst það samt á svo röngum forsendum.
Ástæðan fyrir því að ég skuli vera í svo þungum þönkum útaf þessu er að ég sit núna og er að svara e-mailum, senda e-mail og gera hluti til að reyna contacta þetta lið. En þar sem það er að græða peninga á tónlistarmönnum. Afhverju er það ekki að leita af mér?
Þar var þessi svokallaða pressa að tala um hátíðina. Það eina sem þeir gátu sagt var frábært fyllerí. Og name-dropa svo þessi erlendu bönd sem komu hingað. og það voru bara tveir af einhverjum 8 sem gerði það. Ekki látast platast ég er ekkert bitur eins og þetta blogg gæti kannski gefið til kynna. Ég er bara pínulítið sár. ég lét plata sjálfan mig í það að ef ég vingaðist við þetta fólk að þá myndi það elska bandið mitt. En við vorum heppnir, við þekktum alla blaðamennina fyrir. Þannig við þurftum ekkert að bíða eftir þeim. Við fórum til þeirra. Og jú jú þetta var frábært að djamma með the "cool" crowd. En mér fannst það samt á svo röngum forsendum.
Ástæðan fyrir því að ég skuli vera í svo þungum þönkum útaf þessu er að ég sit núna og er að svara e-mailum, senda e-mail og gera hluti til að reyna contacta þetta lið. En þar sem það er að græða peninga á tónlistarmönnum. Afhverju er það ekki að leita af mér?
Maður uppsker víst því sem maður sáir. Spurningin er bara hvenær.


